Moloko z krovju (nov.oform)

Horda chornooka Marusya nosyla chervone, yak kryvavi korali, namysto i khotila peredaty yoho svoyiy dochtsi yak talisman na shchastya... Vona viryla, shcho znaye, shcho take shchastya. Ale vyrishuvaty zhintsi chy doli? Dumala: «Shcho lyudy skazhutʹ?..» A vony skazhutʹ: raz prylypne — ne obderesh... Prote nikhto ne diznavsya, yak Stepan chekav yiyi, chuzhu zhinku. kozhnu nich, vse zhyttya. Otozh, tse vona yoho donʹku narodyla, bo lyubyla yoho... A potim lyudy zrobyly lehendu... Ruslana Ordynsʹka, moloda krasunya, donʹka ukrayinsʹkoho oliharkha, pryyizhdzhaye z-za kordonu v kolysʹ bahatoobitsyayuche selo, i teper perspektyvne mistse dlya holʹf-klubu ta elitnykh mayetkiv. Vona prahne ne prosto dilyanky budynku, a mistsya z «lehendoyu». Natomistʹ vona znakhodytʹ zasokhlyy buzkovyy kushch i pid nym chervonu namystynku, yedynu na tonkiy nyttsi... I kilʹka tenditnykh zhyvykh pahoniv...